dəfə baxılıb
Sənsizliyin rəsmi
Ruhumda
sənsizliyin rəsmini çəkirəm . Yanaqlarından süzülən göz
yaşlarını içirəm . Söndürür içimdəki eşq
atəşini , göz yaşların quru-yanda sönəcək bu atəş ,
bitəcək bu sevgi , öləcək sədaqət andı , unuda-caqsan məni , yadına düşməyəcəm bir daha . Heç nə olmayıbmış kimi davam edəcəksən həyatına . Və mən qəzəblənəcəm ,
unudacam hər şeyi, söylədiyin acı sözləri , sayəndə axıtdığım göz
yaşlarını , həta etdiyin xəyanəti də unudacam . Amma bağışlamayacam səni . Çünki
xatırla-mırsan məni , sanki
bir heçlikdən yaranıb , bir heçlik içində yaşayıb , sonda da
sonsuz bir heçliyə qovuşmuşam .
Bax buna görə unuda bil-mirəm səni .
Markesin ruhuna
sevgi simfoniyası
Patriarxın
payızı , kədərli Oktyabr axşamı , sevgililər görüşür , gecə-nin səssizliyində payız
simfoniyasının lirik pıçıltılarından ehtiras-lanaraq öpüşür . Sevən ruhların
seviş rəqsinə tamaşa
edən ay qəflə-tən buludların arasında
gizlənərək görünməz olur . elə həmin an sevgi-lilər gecənin
zülmət dolu qaranlığında nəhayətsizliyə qovuşurlar . Bəli , sinyor
Markes bu insan
həyatının sona çatdığı
andır . .
Blogger ŞƏRHLƏRİ
Facebook ŞƏRHLƏRİ