Yaşadığım daha bir gün.

 Bəzən insan elə hesab edir ki,O hər gün yaşayır yeyir, içir normal bir həyat tərzi keçirir lakin dərk etmir ki,O hər gün həyatından bir gün də itirir.itirdiyimiz hər günə baxaraq ondan nəticələr çıxarmaqı bacarsaq onda yaşamağı da bacararıq. Dünən bir hesablama apardım ki,görüm neçə gün ömrümdən gedib demə “onbir min,səkkiz yüz, yetmiş beş” gün mənimlə vidalaşıbmış,bu günlərdən bəlkə də əlli gün yaşamışam.Günün əvvəlində itirdiyim günlərimə görə kədərlənmişdim lakin saat 15/00da isə qələm yoldaşımız “Məcməüş şuaranın” rəhbəri,Şərqşünas,Professor Şahin Fazilin “İran səfərnamələri” adlı kitabının təqdimat mərasimində iştirak etmək üçün dəvət almışdım.Mən mərasimə daxil olduqda artıq mərasim on beş dəqiqə idi ki başlamışdı.İndiyə qədər bu insandan yalnız ata qayğısı görmüşdüm necə ola bilərdi ki,onun belə bir şad günündə yanında olmayım?! keçib oturacaqların birində əyləşdim hər kəs çıxış etdi ürək sözlərini söylədi kitab haqda qısa məlumatlar verildi sıra gəldi mənə çatdı Səkinə xanım gətirdiyi çiçəkləri çıxışından sonra mənim Şahin müəllimə hədiyyə etməyimi istədi böyük məmnuniyyətlə qəbul etdim və dərhal çicəkləri götürərək asta-asta addımlarla səhnəyə yaxınlasıb Şahin müəllimi təbrik etdim.Səhnədə bir neçə ay əvvəl yaşadıqım maraqlı hadisə yadıma düşdü bir gün çox hörmətli Gədəbəyimizin fəxri olan gənc alim Prezident təqaüdçüsü Ruşan Ruşanzadə ilə görüşlərimizin birində yol keçməli olmuşduq maşınlar dayanmırdı amma Ruşanı bir anlıq yolun tən ortasında görəndə qeyri adi təlaş keçirərək qışqırmaqa başladım neyləyirsiniz maşın sizi vurmazmı!!! Ruşan işarə etdi Gülnarə xanım narahat olmayın gəlin, yolu keçdikdən sonra dedi: unutmayın ki, yolu insana kimsə verməz insan özü o yolu insanlardan alar!o sözlər bir heçə həftə düşüncələrimi rahat buraxmadı atalar sözü qədər qiymətli olaraq mənim həyatımın bir hissəsinə çevrildi.indi də çiçəkləri Şahin müəllimə hədiyyə etdikdə Ruşanın sözləri yadıma düşdü dedim; Şahin müəllim bəlkə buraya təşrif buyurmuşkən bir iki kəlimə də mən ürək sözlərimi söyləyim? Şahin müəllim dedi: əlbətdə Gülnarə buyur söz sənindir aparıcıya üzünü tutub dedi: Gülnarə öz ürək sözlərini demək istəyir. Aparıcı buyurun xanım-özünüzü tanıdın.mikrafona yaxınlaşdım.-Üzümü zala tutaraq- -Mən Gülnarə İsrafilqızı  “məcməüş -şüəra” nın üzvlərindən biriyəm. Sizləri salamlayır,bu gün Şahin müəllimin sevincinə şərik olduğunuz üçün hamınıza dərin minnətdarlığımı bildirirəm.Onu deyim ki, məntiq elminə əsasən şairlik qalaq-qalaq kitab oxuyub mütailə etməklə deyil,insan dünyaya doğulduqda, onunla bərabər doğulur.Şahin müəllim təkcə professor,sair,deyil həm də gözəl bir insandır dindarlıq onun əməlində,baxışlarında həyasında varlığında öz əksini tapmışdır mən çox səmimi deyirəm bu sözlərimi daima ondan ata qayğısı görmüşəm Ona uğurlar arzulayıram və xahiş edirəm mənim indi söyləyəcəyim şeri özünü leklam edirmiş kimi qəbul etməyəsiniz. Ey insan! Sübh çağı hər yan şəfəq Ağac əyir başını, Yaradanın qulu tək. Hətta ilham alıbdır, Bu dünyanın daşı da. Mələklər endirərkən, Göylərdən yağışı da. Buludlar aram-aram Səmadan çəkiləndə, Damla-damala nur yağır, Dan yeri söküləndə. Demə hər gün yenidən, Doğulurmuş kainat. Oyan,ey qafil insan! Sən yalanlar içində, Qara üzlü günahın Yuxusuna qalmısan. Neçə haqqı çalmısan. Nə eşqdən xəbərin var, Nədəki oyanışdan. Hər gəlişdə bir sevgi, Hər gedişdə bir həyat. Ey insan!!! Elə sənin özünsən Nurdan doğmuş kainat. - Zalda hər kəs cox diqqətlə qulaq asır,söhbətin sonunun nə ilə qurtaracağını gözləyirdilər mənsə davam edərək fikrimi tamamladım Şahin müəllim də bu kainatdan biridir.Baxın təkcə Şahin müəllim deyil hər biriniz başqa-başqa istedadlara malik olaraq ayrı ayrılıqda bir kainatsınız.məni dinlədiyiniz üçün hamınıza təşəkkür edirəm. cox hörmətli sənətkarımız qaboy ustadı Kamil Cəlilovun yaylıq çıxararaq göz yaşlarını sildiyini gördüm həm şad oldum, həm də kədərləndim. Şad oldum onun üçün ki,mənim çıxışım ürəklərə hopmuşdu,qəmləndim onun uçun ki,Kamil müəllim qəmlənmişdi.Məclisdən sonra Kamil müəllimlə yaxından salamlaşıb hal-əhval tutduq söylədi: Qızım sən o qədər ilhamlı yazmısan ki,bu şeri... mən göz yaşlarımı saxlaya bilmədim.Siz içinizin qəmini qələmlə ifadə edirsiniz mən isə bütün yanğılarımı qaboyumla mən bu gün yaşadım.Kamil müəllimin mənim şıxışıma bu cür qiymət verməsi mənim üçün çox dəyərlidir.Bundan sonra Kamil müəllimin göz yaşlarının yalnız Allah üçün axmasını arzulayıram.Mən səhnəni tərk etdim ancaq bu xoş duyğularım yaşadığım günlərdən biri olaraq mənimlə qaldı.Gün gələcək nə mən,nə Şahin Fazil,nədə ki, qaboy ustadımız Kamil Cəlilov bu məkanda bu dünyada olacaq,bu dünyada isə bizdən sonra ancaq və ancaq yaşananlar qalaktika kimi fırlanacaq.

Gülnarə İsrafilqızı.

Share on Google Plus

"eqoist": Unknown

Siz də öz yazılarınızı azizalibeyli@gmail.com və turalnuriyev679@gmail.com e-poçt ünvanlarına göndərə bilərsiniz.